Verslag STAG-rit: Jubileum 2026, 19 september 2026:
Hierbij een klein stukje tekst over de prachtige jubileumrit:
De ervaringen van een voorrijder:
Zaterdag 19 september heb ik als voorrijder mee mogen rijden met de jubileumrit van de STAG. Wat een mooie belevenis! Het was alweer 3,5 jaar geleden dat ik voor het laatst een rit met de STAG mee heb gereden. In de jaren daarvoor was ik de voorrijder van mijn vriendin Maaike Reijnders en hebben we samen heel mooie tochten mogen beleven, mede dankzij de STAG. Na haar overlijden ben ik niet meer mee geweest.
Maar toen ik het bericht van Hans Cozijn las dat er voor de Jubileum rit nog voorrijders gezocht werden, dacht ik: ‘Ja, ik ga weer mee, dat zal Maaike ook heel mooi gevonden hebben!’ De tocht werd uitgesteld doordat er een hittegolf in Nederland gaande was, maar toen was het op zaterdag 19 september dan zover. We werden verwacht in ‘Het Venster’, voor mij een nog niet bekend startpunt. Wat een prachtige locatie!
Er stonden twee niet al te lange routes op het programma, zodat er tijd genoeg overbleef voor het ophalen van herinneringen en anekdotes en kon iedereen z’n meegebrachte lunch eten in het Venster. Zowel de ochtend- als middagrit verliep soepel zonder problemen. We hebben een paar spatjes onderweg gehad, maar dat stelde heel weinig voor. Wel was er een behoorlijk harde wind, maar met de goed onderhouden tandems met zelfs trapondersteuning, was dat heel goed te doen!
Ik vond het vooraf best een beetje spannend hoe het zou gaan als voorrijder na best een lange tijd, maar ik had me druk gemaakt om niets, want we fietsten zo weer weg. De eerste stops was het nog een beetje onwennig om weer weg te fietsen, maar dat went ook weer heel snel. Onderweg wordt er veel gekletst en heerst er een gezellige sfeer. De groep bleef ook behoorlijk goed bij elkaar, dat heb ik in het verleden nog wel eens anders meegemaakt.
Terug in het Venster kon in de namiddag het feest beginnen! Met mooie toespraken en zo nu en dan een traan van ontroering werd 40 jaar STAG uitbundig gevierd. En wat was de barbecue weer voortreffelijk geregeld. Iedereen heeft gesmuld van al dat lekkere eten. Op naar de 50 jaar! Want wat is het toch bijzonder dat zo iets moois bestaat en dat kan alleen door de tomeloze inzet van vrijwilligers, geweldig!
Frouck de Boer, voorrijder.
Gedicht viering 40-jarig bestaan STAG, 19 september 2026.
Er ontstond ooit een plan om samen te fietsen
Met mensen die daarin worden beperkt
met tandems langs ’s lands mooiste wegen.
En zo werd dit plan verder uitgewerkt
Door Albert, die daarbij werd geholpen
Door Piet en natuurlijk ook Hans Cozijn
Ooit als probeersel, kleinschalig begonnen
Werd ‘t gaandeweg een megafestijn.
In 40 jaar tijd kwamen er zo velen
Elk droeg als ’t kon zijn steentje bij
Om met zo’n groep een flink eind te fietsen
Daarvan word je immers superblij!
Jaap had in beginsel nog wel wat reserves
Hij had niks met dat fietsen, verkoos dan de buis
Maar Kees en ook Swieb die lokten hem mee
En nu blijft hij als het kan echt nooit meer thuis.
Is het de sfeer die René en Corrie
Aanvankelijk nog single, althans niet getrouwd
Tot elkaar brengt waarna ze een jaar later
Hun relatie formeel hebben uitgebouwd?
Ook Greet droeg in de liefde haar steentje bij
Ze gaf Willem namens Hetty een stevige zoen
Want Hetty had spijt van haar “nee” voor een bakkie
Och, dat “nee” had ze toch nooit moeten doen.
Ooit was er een tocht, met storm en met regen
Dan maar gauw schuilen was toen het verhaal
Swieb zag een telefooncel, die leek wel geschikt
Hij leek ruim genoeg, maar niet helemaal.
Navigatie zoals we nu allen kennen
Ontbrak in het verleden. Daarom ging veel mis.
Bij Leiden viel de groep zo uiteen
met enkel A4-tjes van regisseur Chris.
Met Guus achterop, lekker aan ‘t trappen
En Hein aan het stuur, dan is de kans groot
Dat niet steeds de juiste weg wordt gevolgd
Dat je met z’n tweeën belandt in de sloot.
Tim wist de tochten sociaal te waarderen
Samen vertrekken, de bochten te nemen
Een hindernis te zien, die voor de ander bestaat.
Zorgen voor een rit zonder problemen
Over STAG is zo nog veel te vertellen:
De spekjes van Frieda zowel als van Greet
De fietsen die kwalitatief beter werden,
En hoe Piet ooit zelfs met 2 tandems reed.
Over Johan en Michel die het verkeer reguleren
Over Robert en Peter die al 40 jaar
Zich zo verbonden voelen met de groep
’t Is nu wel genoeg, het is nu klaar!
Frieda van Doorn/Greet van Mourik/Maria Oktay, achterrijders.
Verslag: STAG-rit: Lente In Je Bol, 11 april 2026.
Lente in je bol. Tweede rit dit jaar, 11 april. Nou lente, maar wel met een fors windje vier dat ons door de polder jaagt. De bollen staan in bloei, maar dat geeft de auto minnende bollentoerist reden de wegen te belasten, dus fietsen we juist weg van de bloemen pracht.
Dertien tandems. Jos geweldig dat je na je ziekte er weer bent. Jammer dat het nog net een tikkie te snel was en je voortijdig naar huis terug moest keren.
Zelf heb ik dit keer de eer voorop in het peloton te mogen trappen. Jacques aan het stuur met de route paraat. Met zijn waarschuwingen die hij als een leger veldheer naar achteren roept: “Let op auto voor; Auto achter; Pas op; Paaltjes.”
Een prachtige tocht ook dit keer. Bij Beinsdorp polder in en Zuid-Holland uit. Dan tegen de wind in boksen tot dat andere deel van de ringvaart. Dan de brug over en weer terug in Zuid-Holland. Ze zeggen het mooiste dorp van de provincie, Leimuiden is onze rustplek. Ingeklemd tussen Ringvaart en de Kaag en verderop de Brasem. We kunnen buiten zitten met een koppie soep met ballen, van de STAG. Aan onze tafel het gesprek over de Alpe d’Huzes. Piet gaat hem lopen en zoals ook vorige keer al gemeld, sponsor deze man voor het goede doel.
Het vervolg van onze tocht geeft echter in het geheel geen bergen, maar wel die verdraaide wind. Op de pedalen langs de Kaag richting Bilderdam. Maar dan opeens na een paar bochten de wind in de rug en als een zijtje op naar Kudelstaart met links de Westeinderplas met golfjes op het water. Dan Aalsmeer, langs het stadhuis en het bolwerk van Joop van den Ende: de Aalsmeer Studio’s. Dan de brug over de Ringvaart en dus voor de tweede keer duiken we Noord-Holland weer binnen. Een stuk langs de Ringvaart nu links van ons en dan rechtsaf langs het fort (onderdeel van de Stelling van Amsterdam) naar Hoofddorp. De vliegtuigen kun je hier bijna aanraken als ze de Aalsmeerbaan verlaten. Maar vanwege juist die vliegtuigen is hier nog het agrarische deel van de Haarlemmermeer. Maar dat verandert ras, als we na het bedrijventerrein de drukte van de Kruisweg en daarna de Hoofdvaart krijgen. We passeren ordelijk en de groep blijft bij elkaar. Maar oppassen is het hier zeker. Dan via de IJweg naar ‘Papa’s Beach House’. Ligt aan de recreatieplas van het Haarlemmermeerse Bos. Leuk hier weer eens te zijn. Kwam er vroeger vaak toen de kinderen nog klein waren. We zijn intussen zo’n 45 kilometers onderweg.
En de regen komt eraan roept Buienradar, dus op tijd weer op weg voor de laatste etappe deze dag. In rap tempo pedaleren we via Vijfhuizen en dan naar Hillegom. En het lukt, behoudens een paar spatjes droog over, voordat Gods water over Gods akkers begint te stromen. En Marianne als altijd paraat, voor de bar en de natjes en de droogjes. Vooral de natjes. En de droog is dit keer: asperges, met ham, ei en heerlijke aardappeltjes. En voor de vegetariër gewoon vooral ei en geen ham. We sluiten af met een fris toetje voordat eenieder weer huiswaarts keert.
Maria en ik hadden dit keer een taxi die een beetje later was. Maar reuze gezellig en Christien die nog een ijsje ging halen ook. En nu op naar de volgende rit. Die is op 27 juni. En dat is een bijzondere, want dan gaan we stilstaan bij de STAG verjaardag. Veertig op de teller. Een prestatie. Dat moet gevierd worden!
STAG mannen en vrouwen dank weer voor alle goede voorbereiding. Het was weer een pracht tocht. En ik mag het niet hard op zeggen, maar net een tikkie meer dan zestig kilometer dit keer. We zaten er 700 meter boven.
Lex Hendriksen, achterrijder.
Verslag: STAG-rit: Welkom Voorjaar, 7 maart 2026.
Welkom voorjaar!
We waren er weer allemaal. De bariton van Guus, Ruud met weer een nieuwe iPhone, Armand met zijn verhalen, de knuffel van Greet, Maria, Jaap en al die anderen die ik niet meer kan noemen, want dan wordt het te lang. We waren met achttien tandems dit keer. En ook de vaste crew voorrijders weer paraat, Hans (tweemaal), Martijn, Karien, Sandra en al die anderen. Zelf had ik de eer bij motorduivel Dennis achterop te mogen klimmen. Dennis, druk in de weer met de voorbereiding van de tocht van het Tandem Team rond Hemelvaartsdag, kan verklappen dat ze dit keer te Venlo starten. Heerlijk, allemaal terug uit onze winterslaap. Het gevoel dat nu echt het voorjaar is begonnen.
De zon kon het weliswaar vandaag helaas niet winnen van het Saharazand, maar temperatuurtje hartstikke goed en het blijft droog.
Deze eerste rit niet vanuit het vertrouwde Het Venster te Sassenheim. Tussen hemel en aarde bevindt zich in het hart van Hillegom de kerk der hervormde (PKN) gemeente. Op het kerkplein 1-3, staat de Maartenskerk. Vandaag ons begin-, pauze- en eindpunt. En naast de kerk de tandems. Door hun verzorgers gestreeld, opgepoetst en gekoesterd. Klaar om na al die maanden weer te worden bereden. Accu’s gevuld. Op één na, want Dennis en ik kregen de ondersteuning niet aan de gang. Had Hans van A. soms als grap het batterijtje uitgenomen. Nee, echt een makke zo bleek. Dus accu rijp voor de accudokter.
Rond kwart voor elf wordt weg gepedaleerd. Sjaak voorop op de Santos met Maria achterop. En wij er allen achteraan. Met Piet zich voortzwoegen op een oud ijzeren éénpersoons ros, zich bewegend van voor naar achter. Je moet als voorzitter natuurlijk je kudde goed in de gaten houden. Eerste rondje van deze dag. Richting Noordwijkerhout. Daarna door de duinen naar De Zilk en van de Zilk, de villawijk van Hillegom, terug naar de kerk voor de warme lunch. Warm was de tomaten soep zonder ballen en de kroket op het eerste broodje. Daarna waren er nog schalen vol verdere broodjes. Waarlijk met een goed gevulde maag, is het daarna om 14 uur tijd voor rondje twee.
Met de klanken van het Hillegomse draaiorgel op de achtergrond wordt koers gezet naar Beinsdorp. Net in de Haarlemmermeer aan de overkant van de Ringvaart. Ja klopt, brug net vernieuwd en je hoort helemaal het brugdek niet meer. Daarna via De Driemerenweg naar het hoofddorp van de polder. Vervolgens Langs de n201 naar Cruquius, door de nieuwbouw van Heemstede, langs het landgoed Groenendaal met die leuke oude speeltuin er naast, via het Bloemendalerbos, een vleugje Vogelenzang en dan wederom via de Zilk koers naar het kerkplein. Een probleemloze tocht dit keer.
Geen makken, lekke band of andere haperingen, dus om 15.52 uur alweer terug bij de kerk. Daar de afdronk. Voor mij een bijzonder gebeuren. Op één of andere manier raakte mijn glaasje wijn maar niet leeg. Tot ik door had dat onze voorzitter geluidloos het steeds bijvulde. En ik moet nog wel bus 22 van 17.17 uur naar Nieuw-Vennep halen. Leegdrinken en bustijden waren niet meer te combineren. Dus had ik het bijzondere voorrecht dat ik door de voorzitter zelf, bij het station van Nieuw-Vennep werd afgeleverd. Ja, Piet, moet ik toch even vermelden, gaat ook dit jaar weer voor het goede doel de Alpdhuzes lopen. Je kunt hem sponsoren. Onder meer door voor een tientje een flessie van de altijd zo verrukkelijk smakende STAG-druif wijn te kopen. Doen dus de volgende keer en verschil tussen inkoop- en verkoopprijs gaat naar het goede doel. En je weet hoe de STAG-druif in wit, rosé, of rood smaakt, dus daarmee kan je echt een substantiële bijdrage leveren….
En die volgende keer is gepland op 18 april. De dag dat ik ooit in 1973 als veertien jarig jongetje ging demonstreren, om Radio Veronica te behouden. Weet je nog: ‘van wie mogen wij niets meer horen, het is minister van Doorn!’ Vervlogen tijden en dit uiteraard helemaal ter zijde. Nu is het de achttiende ook bloemencorso. Dan is de Bollenstreek even het middelpunt van de wereld en dus drukte op de wegen. Dus wie weet wordt het toch nog een andere zaterdag. We gaan daarover nog horen van ons bestuur. En ook wanneer de honderd kilometer tocht dit jaar wordt gereden. Die datum is er nog niet.
Welaan, STAG, weer een fantastische dag en de kop van 2026 is er af. O ja, tot slot heel belangrijk: Het is dit jaar veertig jaar geleden dat de Stichting Tandem Activiteiten Gehandicapten bij de notaris werd gedeponeerd. De STAG is jarig. Een mijlpaal die we blijkens het bestuur nog gaan vieren. Hoe horen we nog. Maar beste fiets collega’s, bij een jarige hoort een cadeau. Hoe gaan wij dat de STAG geven? Ik ontvang daarover graag suggesties!
Lex Hendriksen, achterrijder.